บทที่ 12 [ตอนที่ 11]

[ตอนที่ 11]

“พี่น้องไม่จริง”

เช้าวันต่อมา บรรยากาศภายในมหาวิทยาลัยดูสดใสต่างไปกับความรู้สึกหนักอึ้งในใจของปรวีร์ ปราณัฐน์ขับรถมาส่งเขาถึงหน้าตึกคณะด้วยท่าทีที่ดูผ่อนคลายขึ้นกว่าเมื่อวาน มือหนาเอื้อมมาลูบศีรษะคนตัวเล็กเบา ๆ อย่างที่ชอบทำ แววตาคมคายที่มองมาเต็มไปด้วยความอาทร

“ตั้งใจเรียนนะคะ เดี๋...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ